1 Twój sługa utrudzony
odchodzi spocząć już,
gdzie pokój przyrzeczony
i gdzie ojczyzna dusz.
2 Niejeden ból tu znosił,
niejeden znój i trud,
dziś wolnymś go ogłosił,
już jest u niebios wrót.
3 Skończona jego pracą,
pielgrzymki nadszedł kres,
więc już do domu wraca
z padołu gorzkich łez.
4 Z ojcami zgromadzony,
jest w niebie Twoim żyw,
gdzie brzmi wdzięcznymi tony
na chwałę Twoją śpiew.
5 Jak dziwnie go wodziła
ojcowska ręka Twa!
I zawsze go chroniła,
gdy skwar dolegał dnia.
6 We wierze niezachwianie,
gdy go pochylał wiek,
dopraszał się: O Panie,
skończ mej pielgrzymki bieg!
7 Już słodko spocznij sobie,
już pokój jest ci dan,
w boleściach i żałobie
ulżenie sprawił Pan.
Source: Śpiewnik Ewangelicki: Codzienna modlitwa, pieśń, medytacja, nabożeństwo #942