1 Tron Twój ujrzałem
z daleka, Panie chwał!
W kraj ten wspaniały
chętnie bym odejść chciał,
by życie pełne
biedy i męki
włożyć już Stwórco, do Twojej ręki.
2 Co za dostoność
duch mój oglądać mógł!
Swej łaski hojność
wszechmocny zjawił Bóg;
rad bym już dzisiaj,
drogi mój Panie,
miał w tych przybytkach błogie mieszkanie.
3 Grzech we mnie jeszcze,
do ziemi jeszcze lgnę,
Duch twój na szczęście
mi odkrył prawdę teę.
Nie dosyć jeszcze
z wad oczyszczony,
nie dosyć z Tobą duch mój złączony.
4 Jam już zbawiony!
Nie trwoży mnie już nic.
W jasności onej
oglądam blask twych lic.
Pocirpię tylko
jeszcze niewiele,
a błogość wieczną z Tobą podzielę.
5 Tak się raduję,
żem ujrzał miasto cne,
tam ulatuję,
tam wiecznie dążyć chcę.
Dopóki stopy
po ziemi kroczą,
tych ulic jasnych nie spuszczę z oczu.
Source: Śpiewnik Ewangelicki: Codzienna modlitwa, pieśń, medytacja, nabożeństwo #938