Już dobiegł rok do końca

1 Już dobiegł rok do końca,
nie ginie miłość Twa;
z niej, jak z jasnego słońca,
popłyną blaski dnia.

2 Mocarzów ziemskich trony
padają w proch i pył;
tron Twój jest niewzruszony;
na wieki będziesz żył.

3 Ustaje młódź, omdlewa
i więdnie jakby kwiat,
lecz nowych sił nabywa,
kto w sercu Tobie rad.

4 Gdy życia dzień się schyli,
gdy już zapadnie zmrok,
ten znajdzie Cię w tej chwili,
kto Twych pilnował dróg.

5 I choćby się przerwała
już życia mego nić,
Twa miłość wieczna, stała,
wciąż nam ją będzie wić!

6 Choć zeszłoroczne grzechy
przed Tobą skarżą nas,
zwiastujesz wieść pociechy,
przeważy łaski czas.

7 Zagoisz grzechów rany,
strzec będziesz naszych gróg:
pójdziemy tak w nieznany
ten nadchodzący rok.

Source: Śpiewnik Ewangelicki: Codzienna modlitwa, pieśń, medytacja, nabożeństwo #96