1 Chwała Bogu, który daje
wiosnę czasu swego,
który zdobi wszystkie kraje,
chwała mocy Jego!
Bóg, co stworzył, zachowuje,
uszczęśliwia i miłuje,
cześć mu oddawajmy!
2 Ziemia znów się obudziła
z swego odrętwienia;
Bóg jej co dzień dary zsyła
dla wszego stworzenia,
robak w prochu czołgający,
ptak w powietrzu bujający
wesół z swego życia.
3 Postać ziemi odmłodniała,
niebo się uśmiecha,
po górach, lasach zabrzmiała
powszechna uciecha;
a ten, co dał życie, ducha,
mile patrzy i rad słuchz
dzięków stworzeń swoich.
4 Śpiewajcie mu! Bo zbliżony
Pan do ludu swego;
On napełnia wszystkie strony,
wysławiajcież jego!
Pieśń ma chwalić Ciebie będzie,
boś Ty mi przytomny wszędzie
z mocą, z zlitowaniem.
5 Ty obłoki sam przywodzisz,
poisz zeschłą ziemię,
rządzisz, błogo ręką wodzisz,
darzysz ludzkie plemię;
władniesz deszczem i wiatrami,
swymi czynisz je posłami
dla naszej błogości.
6 Wszystkie dary są od Ciebie,
źródło szczęśliwości,
zdrój rozkoszy nam w swym niebie
otworzysz z miłości.
Błogo tym, co Ci ufają
i wesoło umierają,
będą żyć z Chrystusem!
Source: Śpiewnik Ewangelicki: Codzienna modlitwa, pieśń, medytacja, nabożeństwo #889