Chyrste, Ty Wodzu mej wiary

1 Chryste, Ty Wodzu mej wiary,
zdroju pociechy bez miary,
daj w ciężkim boju
doznać pokoju,
udziel ochłody w mym znoju.

2 W życia przygodach i trwogach,
i na cierniowych mych drogach
ducha mężnego
i statecznego
daj z miłosierdzia swojego.

3 Gdy znajdę się w pokuszenium,
grzesznych grożącym plemieniu,
dodaj mi mocy
w dnie i w nocy
przy Twej zwyciężać pomocy.

4 Gdy ciemność duszą ogarnie,
gdy mija łaski czas marnie,
daru światłości,
ducha czujności,
Jezu, daj mi z swej litości.

5 Gdy wróg światłości zacięty
tłumi mej wiary żar święty,
daj wówczas, Panie,
moc i wytrwanie,
bym służył Ci niezachwianie.

6 Gdy marnym blaskiem świat łudzi,
miłość ku Tobie w nas studzi,
od zdrady jego
strzeż z nas każdego,
Dawco zbawienia naszego.

7 Gdy wróg Twej trzódki zawzięty
miota pociski w zbór święty,
murem miedzianym
i niezachwianym
bądź wszystkim swoim wybranym.

8 Kiedy mnie trapią me grzechy,
udziel mi wtedy pociechy.
W łasce Twej, Panie,
moje ufanie,
jak wierzę, niech mi się stanie.

Source: Śpiewnik Ewangelicki: Codzienna modlitwa, pieśń, medytacja, nabożeństwo #720