1 Spełniło się!
O, tak! Spełniło się!
Już wkrótce z światem tym
rozstanę się,
Mój Jezus przyjmie mnie!
Swój żywot skończę w Nim!
Już żadna troska mnie nie trwoży.
Do siebie wzywa mnie Syn Boży.
Spełniło się! Spełniło się!

2 Spełniło się!
Najdroższy Boży Syn,
bym wiecznie w niebie żył,
na siebie wziął
przekleństwo moich win
i umęczony był.
Dla ran mojego Zbawiciela
wiecznego doznam wnet wesela.
Spełniło się! Spełniło się!

3 Spełniło się!
Cierpienia pierzchły me!
Nastaje smutkom kres!
Golgota mi
Taborem staje się;
nie ronię więcej łez,
po ziemskim, ciężkim życia boju
wiecznego doznam już spokoju.
Spełniło się! Spełniło się!

4 Spełniło się!
Choć ciało moje w pył
już wnet rozsypie się,
tom jednak wciąż
w tej wierze pewnej żył,
że Chrystus zbudzi mnie.
Okropność grobu mnie nie trwoży,
bo wskrzesi prochy me Syn Boży.
Spełniło się! Spełniło się!

5 Spełniło się!
O tak! Spełniło się!
Już wkrótce z światem tym
rozstanę się!
Już Jezus czeka mnie,
już kończę żywot w Nim.
Com miał otrzymać, już jest moje;
otwarte nieba są podwoje.
Spełniło się! Spełniło się!