1 Gdy dzieci z doczesności
już w stanie niewinności
śmierć odwołuje nam,
my ich nie tracim zgoła,
Bóg je do siebie woła,
chcąc od zagłady strzec ich sam.

2 Wszak we Chrzcie poświęcone,
w Jezusa są wszczepione,
własnością Jego są;
łask nie strwoniły Jego,
nie dotknie ich nic złego,
bo Bóg je chroni ręką swą.

3 Nie tracą niewinności,
w zwalczaniu złych skłonności
ci którzy wcześnie mrã;
od ciężkich walk sumienia,
od grzechów udręczenia
i trwogi śmierci wolni są.

4 Jak łatwoż to u dzieci,
zarzewie grzechu wznieci
dorosłych przykład sam!
Lecz gdy świat opuściły,
więc zdradne jego siły
już ich nie skażą nigdy nam.

5 O błogo dziecku temu!
Śmierć nie zaszkodzi jemu.
Idź lube dziecię, idź!
Tyś tylko nam zasnęło,
byś w ziemi odpoczęło,
ty Pańską masz owieczką być.