1 Boże, moc Twa opatruje
wszystko, co się tu znajduje.
Wszystkich oczy w Tobie mają
nadzieję i odbierają
pokarm potrzebny od Ciebie,
Ojcze nasz, któryś jest w niebie!

2 Ręce Twe się otwierają
i co żywe nasycają;
Twe na twory spoglądanie
wierne o nich ma staranie.
Nigdy dzieła Twojej ręki
nie zostaną bez opieki.

3 I mnieś dał, mój Boże, co dzień
chleba więcej, niżem godzien;
dasz mi go też śmiele,
dosyć, póki będę w ciele.
Zbytków nie żądam od Ciebie;
dasz, co służy mej potrzebie.

4 Ptak nie sieje, nie żniwuje,
jednak pokarm swój znajduje;
kwiatek ubiór pyszny zdobi,
acz nie przędzie i nie robi.
Gdyżem od nich jest zacniejszy,
dasz mi z pracy zysk hojniejszy.

5 Stwórz mi serce przestające,
z darów Twych się radujące,
wdzięczne i posłuszne swemu
Ojcu tak dobrotliwemu,
któryś łasi zdrojem żywym
i dawcą dóbr szczodrobliwym.

6 W używaniu obfitości
użycz mi wstrzemięźliwości,
przy skąpym zaś udzielaniu
zabroń sprośnemu szemraniu.
Ty mnie żywisz; przyjmij, Panie
dzięki me i uwielbienie!