1 O duszo, powstań z gronem
wiernych ze Syjonu,
w weselnej staw się szacie
u Boskiego tronu
i za nuć hymn godowy
Zbawcy Panu swemu,
że z nieba On przynosi
pomoc swą grzesznemu.

2 Nas ciemność ogarneęła,
nikt już nie znał Boga.
W zepsucia pełnym sercu
żyła zawsze trwog;
lecz Pan, żywota dwaca,
wieczny zdrój światłości,
z pociechą do na przyszedł,
wspierać nas w słabości.

3 Ku Niemu przetoź, duszo
moja utęskniona,
z ufności weń serdeczną
wznieśże się spragniona.
Zawołaj Przyjdź i do mnie,
Jezu, z Duchem swoim
i sprawie chciej, bym zawsze
był przybytkiem Twoim.

4 Gdzie mieszkasz Ty, o Jezu,
tam już nie ma trwogi,
w sumieniu pojednanym
gości pokój błogi.
W swym sercu znajdzie radość
i zbawienie w niebie,
kto z Bogiem zespolony,
Zbawco mój, przez Ciebie.

5 Na wieki z Tobą, w Tobie,
Panie żyć jz będę,
bo w Tobie dar żywota,
duszy skarb posiędę.
Daj przeto mi przy Tobie
w wierze trwać statecznie,
bym godnie mógł Cię wielbić
tu i w niebie wiecznie.