1 W uciskach, w krzyżu
i w wielkim strapieniu
wzdycham do Boga
w Jezusa imieniu.
On, wiem, wysłucha
ze szczerej miości,
głos mój i żale
z nieba wysokości;
On ręką swoją
zawsze mnie prowadzi,
pokusom serca
i świat zaradzi.

2 On mnie doświadcza
łaskawie niekiedy,
jak się próbuje
złoto, w ogniu biedy,
czyli spokojnie
jak syn, bez szemrania
ból ojcowskiego zniosę ukarania?
A gdy pod krzyżem
korzę się cierpliwie
wnet mnie pociesza,
wspiera miłościwie.

3 We wszystkim wola
Twa, wszechmocny Panie,
niech się na ziemi
jako w niebie stanie!
Daj cierpliwości
w krzyżu i przykrości,
po smutku ziemskim
przywiedź do radości,
gdziebyśmy Ciebie
z anioły chwalili,
na wieki wieków
radośnie wielbili.