1 Choć dokoła ciemne mroki
zasępiają świat szeroki,
choc pochodnie świata gasną,
w sercu wiernych zawsze jasno.

2 W świecie pozór i złudzenie
szerzą wszędzie czarne cienie,
w świecie prawda twarz swą kryje—
w sercu wiernych ona żyje.

3 Świat bliźniemu rad zaszkodzić,
sobie tylko chcąc dogodzić,
na tym świecie nieuczciwość—
w sercu wiernych jest życzliwość.

4 Świat schwytany w zmysłów sieci,
niedowiarstwo tylko nieci;
wątpliwości w nim jest mara—
w sercu wiernych żyje wiara.

5 Nie zna lepszych świat radości
nad cielesne namiętności,
W celach marnych jego droga—
w sercu wiernych miłość Boga.

6 We czci świeckiej świat się kocha,
jego skłonność zmień na, płocha,
w nim przewodzą chęci niższe—
w sercu wiernych cele wyższe.

7 Świat truchleje, gdy śmierć blada
na rumianych licach siada,
drży on, kiedy umrzeć trzeba—
w sercu wiernych miłość nieba.

8 W świecie uczuć brak płonących,
nas nad marność wynoszących,
śmierci wyrok tu konieczny—
w sercu wiernych żywot wieczny.