1 Opoką jest Kościoła
w tym świecie Chrystus Pan;
do życia Go powołał
zasługą swoich ran.
Przez krzyż swój i cierpienie
poślu bić Kościół chciał,
by życie i zbawienie
On w śmierci Jego miał.

2 On ma ze wszystkich ludów
Oblubienicę tu,
by dobre Jego trudów
strzec mogła wiernie Mu.
Jest jeden Pan cel, tchnienie,
niebiański jeden Chrzest
i jedno jest zbawienie,
Duch i Bóg jeden jest.

3 Wśród wsgard, walk, trudów, znojów,
wśród cierpień Kościół trwa;
spodziewa się pokoju,
co Go ogarnąć ma;
nim kiedyś Go w wieczności
Bóg u swych niebios bram
po walkach w doczesności
ukoronuje sam.

4 Z Nim łączy się na ziemi
świętymi więzy Bog,
a on znów— z już wolnymi
od wszelkich bied i trwóg.
Jak tamte, Paie, dzieci,
w zwycięzców zmień i nas:
niech też i nam zaświeci
zbawienia wielki czas!